فيما بين طبقه درانيه اتفاق افتاد اين است كه رحمت الله خان خلف فتح الله خان سدوزائى كه از نسل سدو ابدالى و از برادران زمان سلطان محسوب است ، او را زمان سلطان وفادار خان خطاب داده ، وزير و مختار امور دربار خود نموده است . اين قاعده خلاف قواعد و رسوم ابداليان است ، به اين سبب جميع سرداران درانيه از زمان سلطان مكدر خاطراند . عقلا ظن قوى است كه عنقريب مخالفت عظيمه و فتنه قويمه در ميان ابداليان بظهور رسد ، و فايده قديمه اين است كه طايفه فوفل زائى مدار المهام باشند . بعد از اختتام و ختم كلام اين نگارستان مندرج ساخت كه مطالعه كنندگان ايام مستقبل را انتظار نماند كه در سنه يكهزار و دو صد و سيزده زمان سلطان به لاهور رسيده ، به وضع ايام ماضى به رعاياى آنجا بد سلوكى ننمود و در سنه يكهزار و دو صد چهارده سردار و دسته دار او با هم متفق گشته ، اراده كشتن وفادار خان وزير وى داشتند . يكى از آن جمله وفادار خان را ( 261 ر ) خبر كرده ، وفادار خان بر عكس در خلوت به زمان سلطان وانمود كه سرداران اراده كشتن تو دارند . آن سلطان بىتميز سرداران مذكور را به قتل برسانيد . از آن جمله سرفراز خان ، سر خيل ايل باريكزايى و نور محمد خان بابى و از سرداران ايرانيه چون جعفر خان و مير اصلان خان جوان شير بودند . فتح محمد خان پسر سرفراز خان بسرعت برق و باد خود را به خراسان نزد محمود سلطان رسانيد و محمود سلطان كه خود را به عراق نزد قاجاريه رسانيده [ بود ] ، از آنجا باز به خراسان رسيد و مير على خان بن مير معصوم خان عرب خزيمهء قاينى و ديگر سرداران خراسانيه و افاغنه را با خود متفق نموده ، بدور هرات رسيد . زمان خان برادر اصغر شكور خان فوفلزايى كه از طرف زمان سلطان حاكم هرات بود ، افاغنه لشكر محمود را از خود كرده ، اردوى معلى محمود از هم پاشيد ، و محمود روانهء بخارا گرديد ، و از مرادبى ، اعانتى نيافته باز به خراسان رسيد . ملخص در سنه يكهزار و دو صد و پانزده به تحريك فتح محمد خان محمود به قندهار رسيده ، جمعيت درانيه فراهم كرده [ 262 چ ] اول محرم در سنه يكهزار و دو صد و شانزده كامران پسر محمود با لشكر فراوان روانهء كابل گشته و از طرف كابل ، زمان سلطان نيز حركت كرده فيما بين راه